"Trenerka z wielką ilością marzeń"-Misia313ADV

Szybko wyciagnelam pokeball. O dziwo nie upuscilam kulki..
-DObra.. A wiec! Pokeball lec, frun czy jak ci tam.. zlap Swablu..- powiedzialam z zaklopotaniem, nie chcialam wrzeszcze jak wszyscy "pokaball lec" przeciez to, to samo co frun... a on nie fruwa. Za to Swablu tak.
-Oby sie zlapal..- pomyslalam.
----------------------------------------------------
Sorry, ze bez znakow polskich... w tej oto klawiaturze ich nie ma... Zaczynam tesknic za literkami a, e(z haczykiem) o (z kreseczka)
I innymi

Kulka trafiła w Swablu i uwięziła.Następnie spadła na ziemię i zaczęło się tradycyjnie jej kiwanie.Trwało ono dłuższą chwilę i nareszcie przestało.Swablu była twoja.Pokemony,które zostały na placu boju podbiegły do ciebie uśmiechnięte,ale mogłaś zauważyć u nich lekkie zmęczenie.
Zanim zdążyłaś cokolwiek powiedzieć czy zrobić usłyszałaś głos:
-Hej,czy chciałabyś szybciej dostać się do miasta?

-Zależy kto pyta.- powiedziałam nie obracając się. Nie chciałam być nie uprzejma, ale pokemony były najważniejsze.- Świetnie wam wszystkim szło! Wracajcie do kulek!- powiedziałam chowając wszystkie pokemony do pokeballi. Odwróciłam się. Oczywiście nie w tą stronę. Obróciłam się jeszcze raz. I spojrzałam na "tą postać". Zmierzyłam ją wzrokiem. Znowu pewnie wyszło tak jakbym nie chciała, a chciałam tylko zobaczyć jak wygląda. Cóż niech sobie myśli co chce.

Postacią,którą ujrzałaś była elegancko ubrana dziewczyna.Miała bluzkę z krótkim rękawem,spódniczkę mini i buty na koturnach.Obok niej stał motocykl,którym zapewne przyjechała tutaj.
Jak tylko się odwróciłaś w jej stronę powiedziała:
-Cornelia,mieszkam w Rustoboro,a mój dziadek pracuje w PokeCorp-organizacji zajmującej się sprzętem dla trenerów pokemonów.

-Hmm.. Jasne, że bym chciała być szybciej! Gizel jestem. Ale mów mi Gi albo GiGi.- uśmiechnęłam się do niej jak umiałam najuprzejmiej. Ona jest taka.. no taka! I ma motocykl.Poczułam się głupio, że stałam tyłem kiedy do niej mówiłam i w ogóle. - Tak w ogóle w stronę, którego miasta?

-Musimy jechać na północ,tym miastem jest Rustoboro o którym wspominałam.Moim motocyklem dotrzemy tam w 5 minut-odpowiedziała i po chwili zapytała:
-Czy jeśli wyleczysz pokemony chciałabyś się ze mną zmierzyć w walce pokemonów?Ostrzegam cię,ze trenowałam pod okiem samej Roxanny-liderki stadionu w naszym mieście,więc będzie trudniej niż walka ze Swablu w której świetnie ci poszło.Twoje pokemony doskonale współgrały ze sobą.

-Roxanny! O matko! - "Jaka matko? Chyba tylko święta.." pomyślałam sobie z żalem.-Ty to masz życie. Może być w takim razie trudno, ale jakaś walka to też zawsze trening.Jak wyleczę pokemony- jasne! Aaa.. naprawdę myślisz, że dobrze ze sobą współgrały?! I wiesz co myślę, że to nie będzie "jakaś" tam walka.-Podeszłam do niej i motocyklu, zastanawiałam się czy ma jakiś kask dla mnie. Trochę się bałam przecież nigdy nie jeździłam czymś takim.- Ale masz maszynę. Nigdy czymś takim nie jechałam...

-Zgaduję po twojej minie,ze jeszcze nigdy nie jeździłaś takim pojazdem-zwróciła się do ciebie Cornelia-Mam tylko jeden kask,ale chętnie ci go odstąpię,bo nie chcę,byś trafiła do szpitala z poranioną głową jak Bella ze "Zmierzchu"-dodała,a następnie podała ci kask mówiąc jeszcze,żebyś mocno się trzymała podczas jazdy.
Po chwili siedziała już na swoim motocyklu i czekała,aż wsiądziesz.

Wsiadłam na motocykl. I dopiero założyłam kask. Chwyciłam się jej mocno- bałam się, że spadnę, bo mnie tak nastraszyła. Gdyby nie to, to bym się nie bała- pomyślałam, po czym obiecałam sobie, że nie będę zamykać oczu. Nie mogłam się doczekać, aż dojedziemy i jak będziemy jechać. Wbrew pozorom nie może być to, aż tak straszne. Chyba...

Ruszyłyście.Po drodze widziałaś coraz mniejszą roślinność,co znaczyło,że z każdą chwilą zbliżacie się do miasta.Koło ciebie przelatywały rożne pokemony:Butterfree,Beautifly,różnorodne małe ptaki takie jak Pidgey'e,Swablu itp..Nagle dostrzegłaś nawet Skarmory.Olbrzymi metalowy ptak przeleciał ci centralnie nad głową.Mało brakowało,a straciłabyś włosy przez jego ostre szpony.Na szczęście miałaś kask,a więc twoje włosy nie zostały w żaden sposób naruszone.Przechodzili także rybacy,którzy udawali się nad pobliskie jezioro łowić.Podziwianie okolicy zajęło cię tak bardzo,że nie zauważyłaś jak szybko zbliżałyście się do zabudowanego terenu.